Achtergrond

Uitgangspunt voor de campagne was dat vaak te moeilijke taal werd gebruikt. Dit moeilijke taalgebruik was wijd verbreid. Ontvangers werden aangemoedigd om bezwaar te maken tegen onduidelijke taal en assertiever te worden. Zij moesten de spreker of schrijver wijzen op zijn wanproduct. (Te) moeilijk taalgebruik hoef je immers niet te accepteren. Tegelijkertijd moesten sprekers (zenders) zich begrijpelijker leren uitdrukken. De boodschap van de campagne luidde: "Vraag om duidelijke, begrijpelijke taal en spreek en schrijf begrijpelijke taal". Deze boodschap werd op consistente wijze op steeds verschillende manieren, via verschillende kanalen naar voren gebracht tijdens de campagne. In de campagne "Durf duidelijke taal te vragen" werd met name voor de positieve benadering gekozen. Mensen die het goed deden, werden dus beloond. Dit om het opgeheven vingertje te vermijden tegenover notoire wollige sprekers als politici, ambtenaren en wetenschappers. In feite was heel Nederland de doelgroep. Dus iedereen die (on)duidelijke taal las of hoorde en iedereen die taal gebruikte. Om toch zoveel mogelijk eenheid na te streven in de campagne, werd er gekozen voor één symbool: de haas. Deze speelde in alle uitingen een prominente rol als 'woordvoerder'. Wanneer hij verscheen mocht luisterend Nederland zich wat assertiever opstellen en moest sprekend Nederland op zijn woorden gaan letten.