Achtergrond

We hebben ons afgevraagd wat we door middel van een nieuwe campagne konden bijdragen aan een wat rooskleuriger toekomstbeeld voor onszelf en onze kinderen. We hebben lang gediscussieerd over de mogelijkheden van zo'n campagne, de vele haken en ogen die eraan zitten, de zinloosheid van het maken van een advertentieserie die alleen maar het probleem opwerkt zonder althans een minimale bijdrage te leveren aan een oplossing, de zinloosheid ook van een campagne die niet oproept tot een bepaalde actie, tot dóén. Hoe dieper we in deze problematiek doken, hoe meer wij geconfronteerd werden met wat ons inziens een van de hoofdoorzaken van het geheel probleem is: de overbevolking. Volgens een allersimpelste logica: nòg meer mensen breken ons milieu nòg sneller af. Of omgekeerd: een rem op de bevolkingsgroei is een rem op de milieuvernietiging. We beseften heel goed dat we hiermee bij een uiterst delicaat onderwerp waren aangeland. Een deel van de Nederlanders achtte het regelen van het kindertal ethisch verwerpelijk. Een ander deel verkeerde in een situatie van twijfel. Maar wanneer, zoals bleek uit een gehouden NIPO-onderzoek, bijna 80% van de Nederlanders ervan overtuigd is dat de bevolkingstoename wèl afgeremd diende te worden, dan konden wij een onderwerp als dit toch moeilijk nog controversieel noemen.