Achtergrond

Krant en televisie brachten dagelijks de dood in onze huiskamers. Andermans ongeluk was voor ons een lees- en kijkconsumptie. We namen er oppervlakkig kennis van en gingen over tot de orde van de dag. We waren er aan gewend geraakt. Maar op een dag gebeurt het voor onze ogen. We horen hulpgeroep. We zien een mens in doodsnood. Dramatische werkelijkheid, maar hoevelen van ons kijken er naar als naar een film? Zijn wij zó afgestompt door drama's uit de tweede hand, dat het eenvoudig niet bij ons opkomt om iets te doen? Het lijkt er op. We kijken en wachten - als poppen van plastic. Tot er - goddank - één mens naar voren komt die voelt dat een mensenleven meer waard is dan een nat pak. De campagne bestond uit 3 advertenties in de periode van juni t/m augustus 1968.