Achtergrond

Het verlies van het gebruik van vooral ogen, oren en handen vormde al enige jaren het thema van de vuurwerkcampagnes. Ook het thema van de achtste campagne sloot hierop aan en luidde: "Kijk nog maar 'ns goed ..., luister nog maar 'ns goed ..., na 1 januari kan het misschien niet meer". Het thema was gericht op de directe interessesfeer van de jeugd. Niet meer je favoriete televisieprogramma's en bioscoopfilms kunnen zien; niet meer de nieuwe tijdschriften kunnen lezen of CD's kunnen horen; nooit meer iets zo lang en goed kunnen voelen als dat laatste rotje; de rest van je leven letterlijk op de blaren van dat ene moment moeten zitten. En dat, omdat je door je vrienden als een 'Showbo' gezien wil worden en niet door wil gaan als een 'watje'. Maar door stoer en onvoorzichtig met vuurwerk om te gaan worden de 'vanzelfsprekende' pleziertjes van het leven letterlijk je leven uitgeknald. In vergelijking met voorgaande jaren was de campagne breder van opzet. Naast de uitingen via billboards advertenties en televisiecommercials verleenden dit jaar ook de redacties en producenten van een groot aantal televisie- en radio- programma's en van de gedrukte media hun medewerking aan de vuurwerkcampagne.